Παίρνοντας την απόφαση

Σήμερα είναι η πρώτη εργάσιμη ημέρα του έτους, άρα είναι και η πρώτη ημέρα που αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά οι αποφάσεις.

Ή για να μην είμαστε και υπερβολικοί (αρετή που με χαρακτηρίζει η υπερβολή :Ρ), η πρώτη μέρα από την οποία διαφαίνεται εάν θα καταφέρεις να κρατήσεις μια απόφαση ή μόνο κάτω από τα λαμπάκια του (φούξια) δέντρου αυτή είναι πραγματική.

Δύο αποφάσεις λοιπόν για το 2017:

1. Να έρχομαι στην ώρα μου στη δουλειά

2. Να σταματήσω να μοιάζω με κήτος που το ξέβρασε η θάλασσα στην Αθήνα και απειλεί να καταστρέψει την ισορροπία του περιβάλλοντος.

Για το 1, τα πράγματα είναι κάπως πιο εύκολα.

Για το 2 πάλι...

Προς το παρόν θέλω να κλάψω λίγο για τα χρόνια που έχω χάσει εγκλωβισμένη στο σώμα μιας φάλαινας, από την άλλη θέλω να κλάψω πιο πολύ για το γεγονός ότι ενώ υπό κανονικές συνθήκες τώρα δε θα πεινούσα (έχω ίσως και 10 χρόνια να φάω πρωινό), το πρωινό που έφαγα σπίτι μου έχει ανοίξει την όρεξη και θέλω να φάω τα πάντα μαζί με τις συσκευασίες τους!

Θα κρατήσω τη συμβουλή και θα πιστέψω ότι διψάω, δεν πεινάω και θα το παλέψω (*κλαψ*).

Πάντως στο γραφείο, ήρθα στην ώρα μου!